Abstract & Overview
فعالیت بدنی می تواند باعث افزایش قابل ملاحظهای در میزان NRF2 شود و همین امر در سالمندی منجر به کاهش القاء آنزیمهای فسفات سدیم فاز II و حساسیت بیشتر به آسیب اکسیداتیو میشود. هدف پژوهش حاضر، تأثیر هشت هفته تمرین همزمان بر سطوح پلاسمایی NRF2 در مردان جوان بود. در این پژوهش 16 مرد جوان تمرین نکرده (میانگین سنی 60/3±06/25 سال، وزن 21/8±37/71 کیلوگرم، BMI 52/3±09/24 کیلوگرم بر متر مربع) به‌طور تصادفی در دو گروه هشت نفری (تمرین همزمان و کنترل) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل هشت هفته (سه جلسه در هفته) تمرینات مقاومتی با 40 درصد یک تکرار بیشینه و تمرینات هوازی با شدت 60 درصد حداکثر ضربان قلب بود. برای اندازهگیری متغیرهای خونی، در شرایط ناشتا یک بار قبل و یک بار هم بعد از مداخله تمرینی نمونهگیری خونی انجام شد. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین همزمان منجر به افزایش سطوح پلاسمایی NRF2 گردید (035/0P=) اما تفاوت معنیداری بعد از هشت هفته در گروه کنترل مشاهده نشد (05/0≤P). با توجه به نتایج احتمال میرود که افزایش سطوح NRF2 در اثر تمرین همزمان، منجر به سرکوب کردن رادیکالهای آزاد و افزایش ظرفیت ضداکسایشی بدن خواهد شد.