Abstract & Overview
عدم تقارن اطلاعاتی و تضاد منافع بین مدیران و سرمایه‌گذاران موجب بروز پدیدۀ گزینش نامناسب می‌شود. گزینش نامناسب به معنای انتخاب گزینه‌های نادرست سرمایه‌گذاری است و موجب تخصیص غیربهینۀ منابع موجود در بازار سرمایه می‌شود. در این شرایط، شرکت‌ها، پروژه‌های سرمایه‌گذاری خود را به‌سادگی نمی‌توانند تأمین مالی کنند. این موضوع، ساختار سرمایۀ شرکت‌ها را از حالت بهینه خارج می‌کند. یکی از راه‌های پیشگیری از این مشکل، ارتقای کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا است؛ زیرا این امر موجب کاهش عدم تقارن اطلاعاتی می‌شود. در این پژوهش، تأثیر کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا بر انحراف از سطح بهینۀ ساختار سرمایۀ 123 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران از سال 1382 تا پایان 1393 آزمون شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد با افزایش کیفیت اقلام تعهدی و کیفیت افشا، میزان انحراف از سطح بهینۀ ساختار سرمایه کاهش می‌یابد. افزون بر این، تأثیر کیفیت افشا بر انحراف از ساختار سرمایۀ بهینه در شرکت‌های بیش‌اهرمی به‌صورت معناداری از شرکت‌های کم‌اهرمی، قوی‌تر است.